Unha amora,
amorosa e morriñada,
e un amorodo morno.
alá pola Candelaria
tiveron un amorío.
(…)
O amorote amordicaba
á amora,namentres
ésta se namoraba,
e tanto amor amorataba
as súa pequenas bagas.
carnosas e azucradas.
(…)
“Deixa xa de amoratarme -
dicía morna a amora.
amorosa e amorriñada
- que xa estou amortecendo,
que xa estou amortuxada”,
Máis, o amorodo.
tan morno e tan “namorado”.
como amoral e amorfo.
dáballe outra amordicada
e a amora non miraba...
xa que naquela moreira.
(na moral na que moraba)
tódalas mora xacían moi
amormada e mornas,
sen agarda moratorias,
nunha vida amordazada.
(Se fose silveira, (...)-dicía.)
É foi así como a amora
foi, ó fin amortallada.
(...)
Pobre amora.
amorosa e
amorriñada.
que xamais
amortizaría
tanto amor
amoreado,
por mor
dun amorodo
que pensaba.
que o amor
era amordicar
amoríos,
e amortuxalos,
...
e por mor
dunha moreira
que miraba.
amoratada e morna
para outro lado.
Moralexa: Non sexas amora.
nin amorodo.
1 comentarios:
Deixovos aquí o comentario porque lin tódalas cartas e estou emocionada, e non sabía onde poñelo.
Parabens para tódolos destinatarios das mesmas, as persoas para que foron escritas porque é unha hona ser quen recibe tanto amor como se respira nesas palabras.
Non esquezades as palabras para falar de amor porque algunha xente, cando se fai maior, pérdeas.
Publicar un comentario en la entrada